Słownik

MEZZANINE FINANCE – to tzw. finansowanie „pośrednie” – łączące kapitał własny i dług bankowy w strukturze kapitałowej. Mezzanine finance wypełnia lukę w strukturze finansowania przedsiębiorstw występującą pomiędzy nadrzędnym zabezpieczonym długiem bankowym a kapitałem własnym. Mezzanine finance jest formą finansowania o charakterze zarówno długu bankowego, jak i kapitału własnego. Różni się od tych wymienionych form sposobem spłaty, co ma również swoje odzwierciedlenie w warunkach cenowych. Stąd forma pośrednia – wypełnienie przestrzeni między długiem bankowym a kapitałem własnym i połączenie tych dwóch form finansowania w jeden instrument finansowy o charakterze hybrydowym.

MIĘDZYNARODOWY FUNDUSZ WALUTOWY (International Monetary Fund-IMF) – międzynarodowa organizacja finansowa, powołana w lipcu 1944. Istnieje jako wyspecjalizowana organizacja ONZ od grudnia 1945 z siedzibą w Waszyngtonie. Do głównych zadań MFW należy przede wszystkim: popieranie międzynarodowej współpracy walutowej oraz uporządkowanych stosunków walutowych, tworzenie warunków dla wielostronnego regulowania należności za bieżące operacje w handlu międzynarodowym, udzielanie pomocy w likwidacji trudności płatniczych, wpływanie na zachowanie pożądanego stopnia płynności międzynarodowych systemów płatniczych, podejmowanie działań zmierzających do uporządkowanego rozwoju i wzrostu handlu międzynarodowego.

N

NARODOWY BANK POLSKI – centralny bank Polski, bank emisyjny oraz instytucja kredytowa, rozliczeniowa i dewizowa.

NOMINALNA STOPA PROCENTOWA – stopa procentowa, według której naliczane są bieżące odsetki od lokat i pożyczek bankowych.

NOMINALNY KOSZT KREDYTU – jest to stopa procentowa pokazująca nominalny koszt pożyczki, czyli stosunek wszystkich odsetek, jakie zapłaciliśmy do kwoty zaciągniętej pożyczki.

O

OBLIGACJA – instrument finansowy, będący papierem dłużnym, w którym emitent obligacji stwierdza fakt zaciągnięcia długu u właściciela obligacji, zobowiązując się wobec niego do wykupu długu w ściśle określonym czasie wraz z odsetkami.

Emitentem obligacji może być Skarb Państwa, gmina, bank lub przedsiębiorstwo.
Do najważniejszych cech obligacji należą:

  • termin wykupu,
  • wartość (cena) obligacji,
  • cena emisyjna obligacji,
  • oprocentowanie.

Obligacje można podzielić na grupy ze względu na kryterium emitenta, oprocentowania oraz terminu wykupu.

OBLIGACJE SKARBOWE – najbardziej powszechnie występujący rodzaj obligacji w Polsce. Ich emitentem jest Skarb Państwa a ryzyko niedotrzymania warunków z nimi związane jest znikome. Można je podzielić na obligacje o stałym i zmiennym oprocentowaniu, z różnym terminem zapadalności (obligacje dwuletnie, trzyletnie, pięcioletnie i dziesięcioletnie).

ODSETKI – odsetki są dla banku kosztem pozyskania kapitałów (np. depozyty bankowe) przez zaciągnięcie zobowiązań wobec klientów bądź też przychodem powstałym w wyniku udostępniania przez bank kapitałów (np. kredyty). Na wysokość odsetek pobieranych lub płaconych ma wpływ wysokość stopy procentowej oraz wielkość kapitału i czas na jaki został on udostępniony.

Wyróżnia się trzy rodzaje metod obliczania odsetek:

  • Odsetki proste – obliczane od podstawy oprocentowania (kapitału) po upływie okresu na jaki została złożona lokata bądź udzielony kredyt i pobierane po ich naliczeniu.
  • Odsetki składane – po okresie oprocentowania obliczone odsetki dolicza się do kapitału i następuje kapitalizacja odsetek, a od powiększonej sumy oblicza odsetki za następny okres oprocentowania. Przy tej metodzie obliczania odsetek ich wysokość sukcesywnie wzrasta, gdyż są obliczane od coraz wyższej podstawy oprocentowania.
  • Dyskonto – czyli potrącenie odsetek z góry za cały okres obliczeniowy.

OKRES KAPITALIZACJI – określony wycinek czasu, po upływie którego narosłe odsetki są doliczane do kwoty depozytu. Okres kapitalizacji może być miesięczny, kwartalny lub półroczny. Im jest on krótszy, tym wyższa jest stopa dochodu.

OPERACJE (CZYNNOŚCI) BANKOWE – wyróżnia się trzy rodzaje czynności bankowych:

  • Bierne – przyjmowanie i gromadzenie środków klientów.
  • Czynne – wykorzystanie uprzednio zgromadzonych środków tj. udzielanie kredytów, dokonywanie lokat i inwestycji.
  • Usługowe – czynności wykonywane na polecenie i rachunek klientów, czyli głównie rozliczenia gotówkowe i bezgotówkowe.

OPROCENTOWANIE – stopa procentowa podawana w skali rocznej, która określa z jednej strony cenę kredytu, a z drugiej strony wysokość odsetek od wkładu, jakie otrzymuje inwestor.